İSİMSİZLER

kedi kucağıma tırmanır
tırnaklar uzun
kuyruk kısa
gelmez gece gecelik giymezsen bu gece de
uykusuz rüyalardan
kestirmeden

/


yardım istiyorum hiç sayıyorlar
anlattım  ecele bakışımla derdimi
ergen sesim gecikmiş cesedine
yağmura tanıtıyor kendini ve bazı mevsim şarkılarıyla oyalanıyor
çatlayarak

/

akıyor şarap
hayâlden rüyaya
insan ilk kimin oğlu ki bu kadar şaşkın
evriliyor, devriliyor, sivriliyor
olmak uğruna
senden korkuyor
kanundan korkuyor
babasından korkuyor
led ampullü çakarlardan korkuyor

/

sesim hüzünlü bir siren
dur diyor
kenara çek söyleyeceklerini insanlık namına
ve geçip gidene kadar ben bekle
yol aç
son nefesine gecikenlere

/…

27,06,21

ZAMANIN SOYUNDAN DEĞİLSİN SEN


zamanın soyundan değilsin sen
çalıntı bir ateş değilsin tanrıların kapımıza bıraktığı
bütün eskilere karşı diri her şeyin, her yerin
gökyüzü çarmıhlarına asılı
dualar ve tesbih taneleri gibi de değilsin
öne arkaya tekrar ede dursun kendini müminat
sen her gün başka kokuyorsun aynı gülde

ve hiç biri güzel de değil
ölü çocuklara annelerin söylediği
ninniler kadar
sana diyeyim mi
en iyi yolu bu kötü bir şeyi unutmamanın
acıyı bilenin şarkısını onun ağzından dinlemek
hatırlamak gölgesiz yolların güneşini
kumral şiiri yanık tende
geride bırakılmış yurtların yürek kazıntısını
yürüdükçe nasıra dönüşen hatırayı

anlatalım
vatansız belleğimizi inşa edelim
güzel bir rüya ne kadar iyileştirir gündüz bile karanlık yarayı
yıkılmış kentlerden kaçmadan önceki son gece
kaç saat uyunabilir
toprağın tene değen yüzü
dalgalanırken arpaların mevsiminde
tuttuk ellerini oğulların ve kızların
umut körpe bir oraktır
avcumuzun terinden büyür

10,06,21