SEĞMENLER PARKI’ NDA KATARINA WITT’ TEN TEKMEYİ YEDİĞİMİ ANLATIR

Meğer önsızısıymış hazin sonuna ilerleyecek öykümüzün
Seğmenler Parkı’ nda ilk buluşmamızda
niyet ederek Allah rızası için buz tutmaya
hazır olan kışa uyan toprağa
üçlü axel’ a kalkıp başarıyla düşen yapraklar

sonrasında
ağrı kesici eylemler
kutu bira
tuzlu leblebi, fıstık
İzmir’ deysen kürdana saplanmış kornişon turşusu
unutmadan
bi de şu
yok o değil
yanındaki
hah o
– yalnız abi bunlar depozitosuz haberin olsun
kapı arkasında biriktirme boşuna
para etmez…

22,11,20

KIŞ ÇAYI


bu dinginlik
odaya tutunan uslu havada
şarap
tükendi
kadehin dibinde külleniyor soğuyarak kırmızısından
onu ovsan mı güneşin tarçınıyla
ellerinde ısrar eden kokusundan mı sürsen

rüyalar geceden önce başlar
beklemez kimsenin sarhoşluğunu
yüzünü beceremediğin adamlar görürsün
ellerin açık uyursan
kabul olmuş duaların dökülür
saçların, pul pul derilerin
halılara akar
hapşırır  antihistaminiciklerini yutmamış maskesiz tanrılar

eğer bulaşırsa sana kutsal şeyler
kamu spotlarında anlatıldığı gibi en az yirmi saniye günaha gireriz
şayet ortam müsait değilse cehennemi düşünürüz birbirimize dokunan yerlerimizle
ateş çünkü kâfirin savunma mekanizmasıdır
soyunup
soyunup
soyunup
yıkanırız geç kalan kışın şadırvanında
kabul görene kadar derecemiz alışveriş merkezinin yüce kapısında

amin mi tanrım …

14,11,20

İYİ HIRSIZLAR AÇ KALIR


Köksüz kelimelerle, şarkılarla sarıp sarmalayarak
sınama dudakları
Böyle artık
soluk bir  nefes nasıl asarsa bıyıklarımın ucuna güzün ıslak şemsiyesini
nasıl kızıl bir yaprağa dönüşürse dökülmeye hazır tüylerden ibaret kuşlar
ve Şubat başı tanrıya dokunan sesler nasıl inerse çatıların kırmızı toprağına
yarım cennet, yarım cehennem altıgen ayetler olarak

Böyle-ce  artık
geri veremem geceye
çarşafları kırıştıran uykuyu
getiremem çaldıklarımı
iyi hırsızlar aç kalır
Sen de bi yemin ediversen ölür müsün bundan sonra bin kere tanısan da
beni görmezden geleceğine
dolaşırken şafakta kurulan hırsız pazarlarında
aramıyormuş gibi geçeceğine tezgâhımın önünden
Sen’ in olmayı unutmuş eşyalara bakarken
kaşımayacağına gözlerine uzanmış dünlenen zamanı…

07,11,20