BELKİ BIRAKMAK

Orada duruyor:

Neredeyse hiç edilmemiş sözler -çapaklı bir şiirden belki-

kimsenin pek fazla dikkatini çekmeden

göçüyor kulaklarımın kılcal umursamazlığından

Şevki kırılmış kanatları birikiyor yüksek tepelerde

Demek ki göç bitti

Belki de şarabı terketmeliyim

Ta nehirler yılı başlayana,

eriyen kadınları evlerin uzun çizmeleriyle sokaklara akana kadar

sarhoş eden nesnelere dokunmamalıyım…

Belki de burada durmalıyım bütün kış

Tüylerini çoğaltmış kediyle, kuyruğuna mutlu bir bayrak takmış köpeğin ortasında ağaçların sönüşüne hayretlenip oturduğum masaya belki de şarabı bırakmalıyım

bırakmalıyım

bırakmalıyım çağrılınca açılan yaralara kırmızı olmayı…

24/12/18