SEN DAHA KÜÇÜKSÜN

E06D3E08-4421-43B1-95EC-B09D4922C59D.jpeg

Aşkın Kirpisi’ ni seviyoruz

Ellerimiz kan

Aptalız biz; öpüyoruz Aşkın Kirpisi’ ni

Dudaklarımız kan

Yanağında bir ben beliriyor, bir harita: gidilecek düşlerin yerleri küçük dokunuşlarla işaretlenmiş

Göç kuşlarıyız biz; bulutların kuluçkasında büyüyoruz

İnmemiş sayfaları okuduk, iyi insanlarıyız mahallenin

Fakirlere verdik tanrımızı

Münafık tohumlar dökülmüş olmalı ki geçmişimize

Uzlaşmak için tapıyoruz yine de zaman zaman

Aşkın Kirpisi’ ni seviyoruz ellerimiz kan

Aptalız biz; tuzdan şehirlerde ağlıyoruz

Eriyor duvarlar, evler, sokaklar meydanlara akıyor, harabelere harebeler çatılıyor

Kokmuyoruz, küflenmiyoruz, çürümüyoruz

eriyoruz sadece

Uslu yürüyoruz, yavaş çeviriyoruz bakışlarımızı gördüklerimizden göreceklerimize

Dudağımızı çatlatan sözü ıslatıp konuşmak istiyoruz

YASAK!

Korkuyoruz hüznün depremi ansıtan sarsıntısından

Adı neydi mayıs ortası kesilirdi bir rüzgar,  sobaları kaldırırdık

Hatırlayamıyoruz

Herkes içindeki kalabalığa dönüyor

Uzun vadeli hesaplaşmalarda biriktiriyor herkes yorgunluğunu

Yersiz yurtsuz, uykusuz kalıyoruz

Ormanın yaban kuzusuyuz gölgemizin parıltısından süslenip çıkıyor yeşil kanatlı kelebekler

Dağı çatlatan sudan içiyoruz; yaşıyoruz böylece

Kim bilir kaç gün olmuş saçlarını kestirmişsin

yeni anlıyoruz

Kim bilir kaç gün olmuş gözlerin daha yeşil

Aşkın kirpisini seviyoruz

Ellerimiz kan

Aptalız biz

Yeni anlıyoruz…

13,11,18

 

İÇİNDE MÜLTECİLER VAR SENİN

ECE2DF10-C9FE-4DDE-A5DD-E20710202B0A

Günleri eritiyorsun günlerinin içinde

Mülteci harfleriz ağzında, tutunabildiğimiz seslerle konuşuyoruz bu yeni iklimle

Rüyalarımızdan serpiyorsun rüyalarına bir tutam tuz gibi, kaynayan suya atılan defne yaprakları gibi

ucuz düş gücünüz senin, mülteci bir tadız ağzında

kaçarken yanımıza alabildiklerimiz kadar  kaldı bizden

Sen yetiniyorsun bizimle; biz de uykunu uyuyoruz, yeni bir vatanmış gibi uyuyoruz bütün uykunu

ama hiç görmüyoruz seni rüyalarımızda, hiç lafa girmiyorsun, hiç küfür etmiyorsun hükümetlere, kafa çekmiyorsun bizimle, hiç şiir okumuyorsun günleri günlerine eriten sesinle

Sen yetiniyorsun soğuk giren deliğini ruhunun kapatır gibi yırttığın bir parça bizimle…

01,11,18